Klasyczna trasa na dwa tygodnie
Na pierwszy wyjazd do Argentyny czternaście dni wystarczy na pełną pętlę między miastem a Patagonią. Zacznij od trzech-czterech dni w Buenos Aires (San Telmo, Recoleta, Palermo, milonga i asado). Potem dwa dni w Puerto Iguazú na wodospady, po stronie argentyńskiej, a jeśli czas pozwoli, popołudnie po stronie brazylijskiej. Poleć do El Calafate na dwa dni poświęcone lodowcowi Perito Moreno, jednemu z niewielu lodowców na świecie, które wciąż rosną. Dalej autobusem, około trzech godzin, do El Chaltén, stolicy trekkingu w Argentynie, z dwoma-trzema dniami na wędrówkę w stronę Fitz Roy albo laguny Torre. Zakończ wyjazd dwoma-trzema dniami w Ushuaia, najbardziej na południe wysuniętym mieście świata, z Parkiem Narodowym Ziemi Ognistej i rejsem po Kanale Beagle.
Trzy tygodnie: dodajemy Bariloche i Mendozę
Dodatkowy tydzień znacznie wzbogaca klasyczną trasę. Po El Chaltén albo przed Ushuaią dodaj trzy-cztery dni w Bariloche, z jeziorami Nahuel Huapi, trasą Circuito Chico i górą Cerro Catedral. Przed zjazdem do Patagonii można też zrobić przystanek na dwa-trzy dni w Mendozie, by zwiedzić winnice Malbec w Luján de Cuyo albo w Valle de Uco, z widokiem na Andy. Oba kierunki mają bezpośrednie loty z Buenos Aires, więc łatwo wpasować je w trasę bez straty czasu na przesiadki.
Cztery tygodnie: dodajemy północny zachód
Mając cały miesiąc, warto dołożyć północno-zachodnią Argentynę: cztery-pięć dni między Saltą a Jujuy, z wąwozem Quebrada de Humahuaca, wpisanym na listę UNESCO, Wzgórzem Siedmiu Kolorów w Purmamarce i solniskami Salinas Grandes. To region andyjskich krajobrazów, kultury rdzennej i dań takich jak locro czy empanadas w stylu Salty, bardzo różny klimatem i wysokością od reszty trasy, dlatego warto zaplanować jeden-dwa dni aklimatyzacji przed wejściem powyżej 3000 metrów.
Loty krajowe: klucz do całej trasy
Argentyna jest ogromna i niemal każda taka trasa opiera się na lotach krajowych łączących się przez Buenos Aires. Uwaga na dwa lotniska stolicy: Aeroparque (AEP), blisko centrum, obsługuje większość lotów krajowych, a Ezeiza (EZE) to lotnisko międzynarodowe, około 40 km od centrum. Jeśli lot międzynarodowy ląduje w Ezeiza, a kolejny odcinek startuje z Aeroparque, zaplanuj co najmniej trzy godziny na transfer, więcej w godzinach szczytu. Zakup lotów krajowych z 60-90-dniowym wyprzedzeniem wyraźnie obniża cenę w porównaniu z zakupem na krótko przed wylotem.
Kiedy jechać i w którym kierunku
Południowa Patagonia (Calafate, Chaltén, Ushuaia) ma sezon między listopadem a marcem; poza tymi datami wiele usług jest zamkniętych. Północ (Salta, Jujuy, Iguazú) dobrze zwiedzać cały rok, choć w Iguazú warto unikać stycznia ze względu na ekstremalny upał. Wielu podróżnych zaczyna od ciepłej północy i kończy w zimnej Patagonii, albo odwrotnie, zależnie od pory roku; najważniejsze to nie zostawiać Patagonii na tamtejszą zimę, jeśli zależy nam na trekkingu. Odcinki patagońskie rezerwuj z jak największym wyprzedzeniem w wysokim sezonie.
Budżet oraz połączenie z Chile i Brazylią
Jako punkt odniesienia, podróżny w średnim standardzie może liczyć na 70-120 USD dziennie, licząc nocleg, jedzenie i umiarkowane aktywności, bez lotów krajowych i specjalnych wycieczek, jak rejs do lodowca. Trasa naturalnie łączy się z sąsiednimi krajami: z El Calafate można przekroczyć granicę do Torres del Paine w Chile autobusem, około pięciu godzin plus odprawa graniczna, a z Puerto Iguazú w jeden dzień zwiedzić brazylijską stronę wodospadów, przekraczając granicę z paszportem. W wysokim sezonie, od grudnia do lutego oraz w Wielkanoc, rezerwuj noclegi w El Chaltén, Ushuai i Bariloche z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, bo liczba miejsc jest ograniczona i szybko się wyprzedaje.